FC Groningen is nog altijd niet veilig, maar pakte tegen Fortuna Sittard in de absolute slotfase toch de drie punten die de Euroborg weer in euforische staat bracht. Ook volgend seizoen zal de ‘Trots van het Noorden’ gewoon weer in de Eredivisie spelen. De wedstrijd tegen Fortuna Sittard verliep aanvankelijk precies zoals Fortuna-trainer Danny Buijs het voor ogen had. De beginstorm overleven, de wedstrijd ontregelen en hopen op een counter. Het lukte Lukkien niet om via ingrepen de wedstrijd te doen kantelen. De oefenmeester durfde het niet aan een extra aanvaller in te brengen, maar het bleef bij een aanvaller voor een aanvaller.
Het is de tactiek van Lukkien zowel vorig als dit seizoen. Lukkien is niet de man van veel risico’s. Het resulteerde in promotie en inmiddels heeft zijn ploeg zich ook bijna veilig gespeeld. De wedstrijd tegen Fortuna was even spannend als saai, maar als er één ploeg de drie punten verdiende waren het de Groningers die negentig minuten lang met maar één doel speelden en dat was een goal maken. Fortuna wilde tegenhouden. Het was uiteindelijk invaller Wilhelmsson die een echte spitsengoal maakte. Balletje van de flank, perfecte aanname en een heel rustige afwerking. De Euroborg ontplofte. Met nog negen wedstrijden te gaan, is één overwinning waarschijnlijk al genoeg voor handhaving. Een puike prestatie van de staf en het waren zeer belangrijke punten. Achter de schermen zal de technische leiding zich ongetwijfeld al bezighouden met volgend seizoen. Dan is het handig om te weten in welke divisie je speelt. FC Groningen versterkte zich in de winter met Ekdal, Seuntjes en Kwakman. Stuk voor stuk jongens die iets extra’s aan het elftal toevoegen en maken dat er meer punten gepakt worden dan voor de break. Kwakman en Ekdal zijn uitgegroeid tot dragende en waardevolle krachten en Seuntjes kan het verschil maken, maar komt nog niet uit de verf. Hopelijk komt dat nog, want hij is een man die het verschil kan maken. Waarom aanvoerder Bacuna ook in het tweede plan van Lukkien niet meer voorkomt, is een raadsel. De ‘ras-Groninger’ lijkt helemaal uit de gratie te zijn bij zijn trainer.
Danny Buijs, de oud-trainer van FC Groningen gaf zijn oude werkgever een perfect advies. Buijs is expert in het tactisch instellen op de tegenstander en het spel daarvan ontregelen. Tegen Fortuna werd duidelijk dat FC Groningen een aanvaller mist die een dribbel heeft, een man kan passeren, een actie heeft en een wedstrijd uit het niets kan beslissen. In het systeem dat Lukkien speelt, zonder veel aanvoer vanaf de flanken, is zo’n speler bijna onmisbaar. Wilhelmsson blijkt een meer dan uitstekende aanvaller voor de Groningers, maar is afhankelijk van aanvoer. Of Groningen moet een dergelijke spits halen of spelers voor op de flank die Wilhelmsson kunnen bedienen. Het liefst beide. Tegen de Limburgers lukte het de mannen van Lukkien nauwelijks iets te creëren en werden zowel de sterke als ook de zwakke plekken duidelijk. Hoe belangrijk ballen vanaf de flank zijn werd ook weer duidelijk in deze wedstrijd. In tegenstelling tot de hardwerkende Van Bergen bleef Wilhelmsson wél kalm en bezorgde Groningen de verdiende winst. Buijs zal zichzelf wel voor het hoofd kunnen slaan. Daar waar Lukkien geen risico’s nam, gokte Buijs met het inbrengen van Halilovic toch nog op de drie punten. Het was juist de invaller die spits Wilhelmsson uit zijn rug liet weglopen en verdedigde als een aanvaller wat Buijs de wedstrijd kostte. Lukkien bewees dat weinig risico’s nemen ook tot resultaat kan leiden en Buijs gaf de nieuwe technisch directeur alvast een ongewild advies.
Bron: https://www.destreekkrant.nu/